De meeste vakanties zitten er weer op en de scholen zijn weer begonnen.

Traditioneel getrouw was er de laatste week van de schoolvakantie weer de VakantieBijbelWeek. En ieder jaar is het weer bijzonder om te zien hoeveel vrijwilligers er (nodig) zijn om met zo’n 50 kinderen een paar dagen op te trekken en hen over Jezus te mogen vertellen.

Extra bijzonder is dat de vrijwilligers uit de twee PKN kerken komen. En ik geniet er van als ik zie dat het prima gaat samen.  Samen de tent op zetten. Samen knutselwerkjes klaar zetten, samen een dienst houden op zondag en dan weer samen de tent afbreken en opbergen.

En als je dan op zondag zo’n tent vol met mensen ziet, dan is het elke keer weer een WOW! effect. Ook mensen die normaliter op zondag de kerk mijden waren aanwezig. En daar doen al die vrijwilligers het voor.

Al kunnen we maar één iemand tot God brengen.

Hulde voor alle vrijwilligers die dit weer mogelijk maken.

Thema was ‘Hallo, Contact !’, want wat hebben we dat door Corona gemist. Door de Corona pandemie  werden feestjes afgelast, waren verjaardagen maar met een klein clubje mensen en zagen opa’s en oma’s de (klein)kinderen minder. Maar gelukkig mag er steeds weer meer en zien we ook weer vertrouwde gezichten in de kerkbanken schuiven. Superfijn dat u en jij de weg weer naar de kerk gevonden heeft. Maar ook  God wil met ons contact maken. Dat doet Hij op verschillende manieren, maar gebed en Bijbellezen zijn wel de meest voor de hand liggende. Maar we hoorden dat God ook contact kan maken door mensen op je pad.

Zoals de kinderen hier op het plaatje al laten zien is contact zenden (praten) en ontvangen (luisteren). Deze zomer hoorde ik twee verhalen over luisteren die ik toch even met u wil delen. De eerste was van de campingpastor die bij ons verbleef. Ik vroeg haar hoe ze blijde boodschap nou bij de mensen kon brengen.

Ze vertelde mij dat dit voor haar eigenlijk maar bijzaak was. Het was vooral luisteren naar wat de mensen haar vertelden. Mensen met zo veel verdriet, beschadigingen in hun leven en onrecht. Pas daarna, misschien veel later, vertelde ze mij, mag je over Jezus vertellen.

Toen ik daar over na zat te denken vond ik het eigenlijk ook wel logisch. Want staan we niet te vaak te snel klaar met oplossingen (of ze  nu van medische aard of geestelijke aard zijn).

De tweede keer dat luisteren pontificaal naar voren kwam was tijdens een gesprek met een man. Deze was, tijdens zijn scheiding, tijdelijk in een stacaravan in Garderen komen wonen.

Hij werd hier, in de kerk en mannenvereniging Gideon, liefdevol opgevangen. Maar …. man o man …. wat had die beste vent het veel over zichzelf. Hij raakte niet uitgepraat over zijn scheiding, zijn gemeente, zijn visie op de Bijbel en ga zo maar door. Je kwam er bijna niet tussen zullen we maar zeggen.   Nu, een dik jaar later, vertelde hij dat door ons geduldig luisteren hij zich echt welkom voelde. Hij durfde te stellen dat hij hierdoor de kerk niet vaarwel had gezegd ! Toch bijzonder …. dat gewoon luisteren zoveel goed kan doen.

Anderzijds; als we het verhaal van Job lezen dan zien we dat luisteren naar mensen die in nood zitten van alle tijden is. Job is alles kwijt geraakt en zijn vrienden komen naar hem toe. Als iemand in nood zit werkt het heel bemoedigend dat jij naar de ander toe gaat. Vaak zeggen we dat de ander wel contact met jou mag opnemen als deze daar behoefte aan heeft. Karin Kuiper, die in de jaren 90 plotseling haar man verloor, schreef een indringend boekje over de hulp die ze aangeboden kreeg van haar naasten in de maanden na het overlijden van haar man. De titel van haar boek is een zin die we waarschijnlijk allemaal wel eens in de mond genomen hebben: “Je mag me altijd bellen …”. Echter; het ontbrak haar aan de kracht en de moed om de telefoon te pakken of zelf naar iemand toe te gaan om de aangeboden hulp te ‘halen’.  Jobs vrienden tonen uit zichzelf de betrokkenheid. Met hun bekommering om hun vriend in nood tonen ze eveneens eerbied voor God zelf. Jezus herhaalt vele jaren later dezelfde boodschap in andere woorden: “En de koning zal hun antwoorden:

Ik verzeker jullie:

alles wat jullie gedaan hebben  voor een van de onaanzienlijk- sten van mijn broeders of  zusters, dat hebben jullie voor  mij gedaan.” (Mat. 25:40).

Voor de vrienden van Job ging het fout toen ze in plaats van luisteren (en zwijgen !) hem hun Godsbeeld wilden opdringen en opleggen. Job zelf wist dat het Godsbeeld van zijn vrienden niet strookte met zijn God.

Onze God, zo groot maar ook zo dichtbij. Hij bedacht het heelal, maar wil ook een relatie met jou. Hoe?

Heino Falcke (zeg maar een sterrenkundige) legt het in de laatste uitgave van het blad Petrus treffend uit. Hij zegt : “zonder geloof zou het heelal indrukwekkend, maar ook bedreigend en leeg zijn”.

Hij noemt het de ‘twee paleizen’ van God: “Een paleis zegt iets over de koning. God heeft een paleis het heelal, dat laat zien hoe groot en overweldigend Hij is. Als mens stel je je niets voor. Het andere paleis is de stal van Bethlehem. Daaraan zie je : God benadert de mens. “

Ds. Paul Visser vult hem aan: “En als God zich in het diepst van je gedachten met je inlaat, is dat op een nóg kleiner niveau. Tegelijk is dat enorm , als je bedenkt dat Hij dat bij tallozen doet.”

Boven dit stukje staat een stukje tekst van een liedje van Frank Boeijen. En hoewel hij met deze tekst misschien wat anders voor ogen had is het in dit geval ook wel treffend.

 

Ik wil contact

Tussen Jou en mij

Ik wil contact

Laten we eerlijk zijn

Ik wil contact, geen afstand

Ik wil dichtbij, kijken of dat kan

 

Met het winterseizoen voor de deur kan dat een mooi voornemen zijn.

Eerst maar eens contact maken en luisteren naar wat de ander bezig houdt.

 

Herman Kool           ouderling-voorzitter

met dank aan de Petrus september 2021 en    de Kunst van het luisteren van Rikkert Zuiderveld

(9-21)