In 2013 en 2016 ben ik met mijn zoons naar Ieper geweest. Gewoon een vader en zoon moment, kamperen en ook nog wat geschiedenis opsnuiven. Want in het Belgische Ieper is in de 1e Wereld Oorlog langdurig gevochten. De 1e Wereld Oorlog zegt ons Nederlanders weinig,  maar de Engelsen noemen het de “Great War”. Niet dat ze het fantastisch vonden, maar het was een grote oorlog en vandaag de dag is het voor alle jongeren in Groot  Brittannië een verplichte excursie om de slagvelden en  begraafplaatsen te bezoeken.

 

En begraafplaatsen zijn er genoeg ! Om het stadje Ieper liggen er tientallen. Tyne Cot Cemetry is de grootste Britse en herbergt zo’n 12.000 graven. Rijen en rijen witte grafstenen. Van vooral jonge mannen. De meeste zijn niet eens geïdentificeerd en daar staat dan op ‘Known by God’ (Bij God bekend).

 

Ik moet u bekennen dat ik bij het zien van zoveel graven wel de vraag kreeg waar God in dit geheel was ? We horen vaak dat God met ieder van ons een plan heeft. Maar dan die duizenden graven van jonge mannen, soms nog maar 18 jaar oud. Mijn geloof kreeg daar best een knauw door.

 

In het verlengde hiervan las ik vorige maand een artikel in de Petrus. Een blad van de PKN. Hierin stond een interview met Klaas van Kruistem, bekend van TV (programma ‘Klaas kan Alles’). Klaas was heel actief in de kerk maar dat kreeg een omslag toen hij in aanraking kwam met de ellende in de sloppenwijken van Brazilië.  Thuis hoorde Klaas een preek met als thema “God heeft een plan met je leven” en toen rees bij hem ook de vraag of God alleen met mensen in Nederland zo’n plan heeft?

 

Moeilijke vragen waar u en  jij ook tegen aan kunnen lopen. Je partner overlijdt veel te jong, je kind is ziek, de liefde van je leven moet knokken tegen kanker en ga zo maar door.

Dan kan die vraag van “wélk plan dan God ? “ ook zo maar bij u en jou opkomen.

 

Een pittig thema dus, waar ik al wel een tijdje mee liep, maar me afvroeg of ik daar wel een stukje over mag en kan schrijven? Maar toen ik als voorbereiding op die zondag toen het zo sneeuwde de noodpreek maar even doorlas (want wie weet kon de predikant niet komen) ging het ook over dit thema. En toen dominee Ard-Jan aan het begin van preek pas vroeg ‘wat jij nodig had om te geloven’, was dit voor mij bevestiging genoeg om er toch wat dieper in te duiken.

 

Klaas, de TV presentator, dacht er eerst maar aan om God af te zweren. Maar zo makkelijk bleek dat niet te zijn.

 

In de noodpreek die ik dus las, ging het over Genesis 15 (leuk om na te lezen !) waar God een verbond sluit met Abram.  Een bijzonder verhaal. Abram heeft een visioen dat hij offerdieren doormidden moet snijden en de ene helft aan de ene kant en de andere helft er tegenover moet leggen. Heel bizar in onze ogen wat er gebeurt. De Partij voor de Dieren zou op zijn achterste benen staan. Maar in die tijd, in die wereld, voor Abram zelf was het heel herkenbaar. Zo sloten mensen een verbond. Met een ritueel. De symboliek is duidelijk. Dieren worden door midden gesneden. De éne helft van het dier aan de éne kant gelegd, de andere helft aan de andere kant. En daartussen door blijft een pad vrij voor de beide verbondspartners… Het is de bedoeling dat ze samen daar doorheen lopen om aan te geven: Wij horen bij elkaar zo zeker als die stukken van die dieren bij één horen… Zo horen wij bij elkaar… In goede en in slechte tijden. Ja, juist als het er op aan komt, wij samen.

 

Abram staat daar vroeg in de morgen te wachten tot God komt… En er gaat een uur voorbij…. De zon komt steeds hoger te staan.…. En het wordt warmer en warmer.

Die dode beesten liggen daar maar in de brandende zon… Uur na uur verstrijkt.  En God is er nog niet…   Dan wordt geloven moeilijk. Want zou God wel komen?

Of is het allemaal een illusie? Valt heel je geloof door de mand? Zeg dan maar eens dat geloven makkelijk is. Soms is geloven wachten en nog eens wachten… Waar blijft God?

 

Op een gegeven moment valt Abram in slaap. Moegestreden, uitgeput. Hij houdt het niet meer vol.  Maar in die donkere nacht, ziet Abram ineens God ….!

God zelf stelt zich garant voor het verbond. Hij alleen. Abram slaapt.

God alleen gaat tussen die stukken door. Op Hem rust dit verbond. Als het mis gaat, het verbond verbroken wordt…, staat Hij daarvoor garant.

Wat het Hem ook zal kosten…. Al zal het God zijn eigen Zoon kosten …..

 

Zeker;  soms is geloven moeilijk. Vreselijk moeilijk. Als je moet wachten en wachten…  En je krijgt geen antwoord…  Als wonderen uitblijven ….  Wat is dan wijsheid ?

In vers 6 staat  “Abram vertrouwt op de HEER”. In het Hebreeuws, de grondtaal, staan er eigenlijk maar twee woorden en één van die Hebreeuwse woorden kent u:  wehèÈMEN baHasjeem…: Èmen. Dat woord kent u. Èmen, Amen… Geloven is niet meer

dan ‘Amen’ zeggen. Meer stelt het niet voor. Een kind kan het. ‘Amen’ zeggen tegen God.

Dat betekent: ‘het staat vast’.  Bij alle moeite met geloven en wie van ons weet daar niet van…, is het uiteindelijk zo makkelijk… ‘Amen’, ik vertrouw op U. Al is mijn geloof maar zwak en klein, Uw trouw is groot en sterk.

 

Of, zoals Bonhoeffer ooit vanuit de gevangenis schreef :

‘God verhoort niet al onze wensen, maar wel al zijn beloften!’

 

Herman Kool

ouderling-voorzitter

(3-21)