It bin roare tijden

Dat de kop hierboven in dialect staat houdt al in dat men vroeger zich ook zorgen maakten om de tijd waarin men leefde. Als voorbeeld : Het treinstation in Putten ligt niet voor niets zo ver buiten de bebouwde kom omdat men  rond 1863 van mening was dat die stoommachines niet veel goeds brachten. Ik begreep dat de (stoom)trein toen zelfs een duivelse machines werd genoemd !

En door de jaren heen zijn het altijd “rare tijden” geweest. Van de Eerste Wereldoorlog kreeg Nederland nog weinig mee, maar de Spaanse griep die daarop volgde maakte alleen in Nederland naar schatting al 28.000 slachtoffers. De Tweede Wereldoorlog hakte er ook flink in (daar raken we nog steeds niet over uitgepraat op de televisie) en toen hadden mensen misschien ook al gedachten over de eindtijd.  Ik las in de Stentor dat er ook nu weer mensen zijn die de QR code als teken van de duivel zien en in deze corona pandemie de opmaat zien naar de eindtijd.

 

Maar er is niets nieuws onder zon, of het is alrede geschied (zoals mijn vader de spreuk van Prediker altijd afmaakte) ;  ook vroeger liepen er mensen te verkondigen dat het einde der tijden nabij was ! En we zijn er wel achter gekomen dat dingen voorbij gaan. De trein zien we als een gemakkelijk en veilig vervoersmiddel, de eerste en ook de tweede Wereldoorlog gingen voorbij. De Spaanse griep is iets uit de geschiedenis boeken en enge ziektes van vroeger (bijv. TBC) zijn zeldzaam geworden.

En riep men vroeger dat de streepjescode achter op een melkpak ook een duivelse code is, nu weten we wel beter en kunnen we door het scannen van de streepjescode lekker snel afrekenen.

Leest u maar eens Prediker 1 : daar staat het allemaal al geschreven.

En toch …. toch kan ik me voorstellen dat u zegt : “het zijn rare tijden”. De veranderingen volgen elkaar in rap tempo op. De natuur zucht, de maatschappij verhardt. Journalisten en advocaten die worden neer geschoten, ambulancepersoneel en andere hulpverleners die niet meer veilig hun werk kunnen doen. Bedrijven die worden lamgelegd door gijzelsoftware uit Oost Europa en jongeren die geen woning meer kunnen vinden. Ik kan me voorstellen dat u zich zorgen maakt. Maar moeten wij, als christenen, in die verharding meegaan ?

In Mattheüs 5:9 lees ik : Gelukkig de vredestichters, want zij zullen kinderen van God genoemd worden.

Dat is toch wel een ander geluid in de Bijbel dan wat de maatschappij roept. Het leert ons dat we onze vijanden moeten liefhebben en moeten bidden voor hen die ons vervolgen, zodat we de vrijheid ontvangen om erop te vertrouwen dat alles goed komt. We mogen het loslaten. Lach en geniet van het leven ondanks alle uitdagingen die er liggen. Ook vandaag vertelt God je dat je een vredestichter mag zijn en het beste in anderen moet zien. Houd dat voor ogen, ook als dingen anders gaan dan je wilt of als mensen je pijn doen.

En als je dat doet staat er een belofte:

wanneer je vrede sticht, zal je kind van God genoemd worden!

 

Maar dat is een hele uitdaging om zo te leven. Zelfs in de kerk liggen hier nog voldoende uitdagingen. Ik weet zeker dat er mensen na de gemeenteavond van vorige maand verdrietig naar huis gingen. Er werden soms harde woorden uitgesproken en onuitgesproken verwijten  geformuleerd. Verdrietig en zorgelijk tegelijk. Vredestichters waren er niet ….  Een grote opgave dus om één gemeente te zijn.

Maar …. het jaarthema van de PKN is  ‘van U is de toekomst’. Mede daarom weet ik dat het Gods kerk is en God er voor zal zorgen. Op Zijn eigen wonderlijke manier en op Zijn eigen tijd.

Dat ik het niet krampachtig in stand hoef te houden en dat ik na 4 jaar als ouderling-voorzitter (met een gerust hart ?) het stokje mag neerleggen. Want ook ik mag de vrijheid ontvangen dat alles goed komt.

 

Gaat er wat veranderen in de kerk ? Natuurlijk ! Maar zoals Prediker het al zei : Er is niets nieuws onder zon !

In Christus verbonden

Herman Kool

Ouderling voorzitter

(11-21)