Hoe gaat het met je ?

Een vriend van mij, Erik, is bestuurslid van Colour4Kids. Een organisatie die, soms letterlijk, kleur wil brengen in de levens van kansarme kinderen. Bijvoorbeeld door een muurschildering bij een school 

in Guatemala.

Of een complete verdieping op een school zetten in de Dominicaanse Republiek zodat er weer meer kinderen naar school kunnen. 

Een prachtig initiatief dat soms ook echt het verschil maakt. U zult begrijpen dat Erik regelmatig op zoek gaat naar donateurs. Regelmatig zijn er ook bedrijven die een goed doel zoeken. Een christelijk bedrijf (of beter gezegd; een bedrijf met een christelijke eigenaar) vraagt dan vaak aan Erik of Colour4Kids wel een christelijke stichting is. Dat is het niet, maar het mooie antwoord van Erik is dan dat Jezus zei: “laat de kinderen tot mij komen”. Jezus zei niet dat alleen gereformeerde of evangelische of Rooms Katholieke kinderen bij Jezus mochten komen. Ik vind dat altijd wel een mooi antwoord.

Een ongelovig iemand doet soms dan ook meer voor zijn naasten als menig christen. 

Ik moet dan wel eens denken aan de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan. Hoewel niet uit geloofsovertuiging maar toch goed voor de ander zijn.

Tja, wie is dan je naaste ?

Er zijn dus heel wat mensen die zonder christelijke achtergrond goede dingen doen. Mensen die voor hun naasten zorgen. Soms door hun werk voor een stichting, maar vaak

hoeft dat helemaal niet zo groot te zijn. Het mag ook veel kleiner. Een ouder iemand helpen in de tuin, een boodschap doen voor de zieke buurvrouw, een kop koffie drinken bij iemand die zich alleen voelt ….. en soms nog simpeler : 

door bijvoorbeeld een kaartje te sturen of …. ik maak het nog eenvoudiger ….. door gewoon aan iemand te vragen hoe  het met hem of haar gaat. We kennen allemaal wel iemand die het zwaar heeft.

Er wordt de laatste tijd weinig gepredikt over naastenliefde. We zijn tegenwoordig  binnen en buiten de kerk druk met van alles en nog wat. Hierdoor vergeten we soms zo’n simpele vraag :   “hoe gaat het met je ? “

Let er dan wel op dat u zich niet laat afschepen met het standaard antwoord “prima”, maar vraag eens door. 

Zelfs de overheid heeft een campagne gelanceerd dat verband houdt met dit onderwerp.

Kijk maar eens op  : https://www.heyhetisoke.nl/gesprekstips

Hier vindt u goede tips om eens door te vragen. Bovengenoemde site is weliswaar voor mensen die vaak nog een stuk dieper in de put zitten, maar een keer goed doorvragen is geen schande en vaak zinvol.

En bovenstaand verhaal geldt net zo goed voor ons als gezin. Ellen en ik zijn wat dat aan gaat ook niet altijd even attent. Ieder jaar nemen we ons weer voor om meer kaartjes te sturen, meer belletjes te plegen en vaker bezoekjes af te leggen. Daar moeten wij dus ook ons best voor doen. 

En dat is best wel raar, want als  christen zou het onze 2e natuur  moeten zijn.  

Arie Boomsma, bekend van  televisie, bekende pas in een  interview dat hij ook niet erg  attent is van zichzelf.  Dat vindt hij jammer, dus tegenwoordig plant hij gewoon  ín   wanneer hij attent moet zijn.  Dat is ook een manier !     

We moeten dus, als christenen, opletten dat we niet alleen maar de handen omhoog heffen naar de hemel, maar ook de handen uit de mouwen steken richting onze naasten.

Want voor je het weet ben je die priester of die Leviet uit de gelijkenis van de Barmhartige Samaritaan.     

Misschien daarom een goed idee om een keer om je heen te kijken. In de kerk, maar zeker ook daar buiten. Wie kan een bemoediging gebruiken, wie een goed gesprek. Want naastenliefde staat niet voor niets in het grote gebod wat Jezus ons opdroeg.

Als het gemeentenieuws uitkomt is de week van het gebed natuurlijk al lang voorbij. Want zonder dat ik er stil bij stond is dit ook het thema van dit jaar. En God liefhebben en je naaste als jezelf hoeft niet te stoppen na een week. Dat mag doorgaan. In gebed, maar zeker ook in daad !

Ik wens u veel  mooie en goede gesprekken toe.

Herman Kool

(18-4-24)